...........

Χα χα αυτες τις μερες ποσταρω ασυστολα.Η μάλλον αυτές τις μέρες ποστάρω ασύστολα.Θα κάνω μια αξιέπαινη(πιστεύω) προσπάθεια να βάζω τόνους.Γενικά ήμουνα υπερ της κατάργησης του τόνου τουλάχιστον για μένα. Σε μια έκθεση στο σχολείο θυμαμαι τον καθηγητή μου (α ρε Γριβα) να έχει τονίσει με κατακόκκινο στυλό ολη την έκθεση, στην οποία δεν είχα κάνει τον κόπο να τονίσω ούτε μια λεξούλα, και να γράφει στο τέλος ΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΝΙΣΜΟΣ.Ε όπως φαίνεται δεν έκανε και τίποτα.
Γιατί τα γράφω αυτα τωρα. (δεν μπορω αλλους τονους) Τα γραφω επειδη πρεπει κατι να κανω με τα χερια μου.Δεν κανει κρυο.Αλλα δεν κανει και ζεστη. Και θελω κολασμενα να παρω το τρενο ν ανεβω Χαλκιδικη και να κανω μπανια.(συνδρομο ανικανοποιητων παραδοσιακων διακοπων)Και επισης ειναι ο Σκορπιος στον 9ο Οικο μου, ο ουρανος ειναι μπλε, και στην Αθηνα δεν εχει αστερια, και θελω αστερια, αρα να φυγω απ την Αθηνα και να παω Χαλκιδικη η ακομα καλυτερα στο χωριο μου που ειναι στον Εβρο και εχει γκαιντες και καποιοι με φωναζουν "Λουshυ,που εισι μαρη, τοσου κιρο εχς να ρθεις", και ειναι και τ ανηψια μου π εχω αιωνες να τα δω και μου λειψανε, και τα πανηγυρια που ποτε δεν σηκωνομαι να χορεψω γτι φοβαμαι οτι θα κανω λαθος τα βηματα και παντα το μετανιωνω που δεν σηκωνομαι, και τα 5 καφενεια του, και οι βολτες στο ποταμι με το μηχανακι της Μαιρης, και οι Τουρκοι φανταροι π χαιρετανε απο απεναντι, και τα αρσενικα που με ρωτανε ποιους διασημους εχω δει απο κοντα επειδη ειμαι "Αθηναια" , και τη θεια μου, και τα χωραφια, και τα ατομα που με ξερουν ως το "τινος εισαι συ?Του Δημητρου?"

Και οι βολτες με τ αμαξακι μου που ειναι ελευθερες και χωρις κινηση...Και το τρομαχτικο μας σπιτι που γκρεμιζεται και τα τεραστια ποντικια , και ο ουρανος που γεμιζει το μισο τοπο γιατι τον υπολοιπο μισο τον γεμιζει το χωραφι με τα ηλιοτροπια...Και τα αγρια σκυλια και τα φιδια και οι ασχημες γαλοπουλες και οι κοτες και οι λευκες, που ειναι τεραστιες και οταν φυσαει σπανε τα κλαδια, και τα πλατανια που εχουμε στον κηπο, και η γιαγια η Μαρθα που ειναι σχεδον τυφλη και παντα με περναει για τη μανα μου και κλαιει(τη μανα μου την αναγνωριζει παραδοξως) και το νεκροταφειο στο καλυτερο σημειο του χωριου, και το ποταμι με την περιεργως λευκη αμμο του,και τις φατσες που με κοιτανε περιεργα οταν λεω "οχι, δεν εχω ξανακουσει το ταδε τραγουδι" "οχι δεν εχω παει ποτε στον Πλουταρχο", και που ειμαι τοσο ξενη και ταυτοχρονα τοσο πολυ στο σπιτι μου .

(ναι σωστα μαντεψατε παλι ecdl δινω αυριο)

Επτα νυχτερινα επταστιχα ( μεσημεριατικα)

Επτα νυχτερινα επταστιχα

   
Ονειρα κι ονειρα ηρθανε
Στα γενεθλια των γιασεμιων
Νυχτες και νυχτες στις λευκες
Αϋπνιες των κυκνων
Η δροσια γεννιεται μεσ'στα φυλλα
Οπως μεσ'στον απεραντο ουρανο
Το ξαστερο συναισθημα

   
Ευνοϊκες αστροφεγγιες εφεραν τη σιωπη
Και πισω απ'τη σιωπη μια μελωδια παρεισαχτη
Ερωμενη
Αλλοτινων ηχων γοησσα
Μενει τωρα ο ισκιος που ατονει
Και η ραϊσμενη εμπιστοσυνη του
Και η αθεραπευτη σκοτοδινη του-εκει.

   
Ολα τα κυπαρισσια δειχνουνε μεσανυχτα
Ολα τα δαχτυλα
Σιωπη


Εξω απο τ'ανοιχτο παραθυρο του ονειρου
Σιγα σιγα ξετυλιγεται
Η εξομολογηση
Και σα θωρια λοξοδρομαει προς τ'αστρα!

  
Ενας ωμος ολογυμνος
Σαν αληθεια
Πληρωνει την ακριβεια του
Στην ακρια τουτη της βραδιας
Που φεγγει ολομοναχη
Κατω απ'τη μυστικια ημισεληνο
Της νοσταλγιας μου.

  
Την αφρουρητη νυχτια πηρανε θυμησες
Μαβιες
Κοκκινες
Κιτρινες
Τ'ανοιχτα μπρατσα της γεμισανε υπνο
Τα ξεκουραστα μαλλια της ανεμο
Τα ματια της σιωπη.

  
Ανεξιχνιαστη νυχτα πικρα διχως ακρη
Βλεφαρο ανυσταχτο
Πριν βρει αναφιλητο καιγεται ο πονος
Πριν ζυγιαστει γερνει ο χαμος
Καρτερι μελλοθανατο
Σαν ο συλλογισμος απο τον ματαιο μαιανδρο
Στην ποδια της μοιρας του συντριβεται.

  
Το διαδημα του φεγγαριου στο μετωπο της νυχτας
Οταν μοιραζονται οι σκιες την επιφανεια
Της ορασης
Κι ο πονος μετρημενος απο εξασκημενο αυτι
Ακουσιος καταρρεει
Μεσ'στην ιδεα που αχρηστευεται απ'το μελαγχολικο
Σιωπητηριο.

(Του Ελυτη ειναι, αυτος ο ανθρωπος με κανει να ξεχναω οτι ειμαι στην Αθηνα,και αυτη τη στιγμη θελω να ξεχασω οτι ειμαι στην Αθηνα ειναι πρωι και εχω πραγματα να κανω,ειναι λοιπον βραδυ, καλοκαιρι, κοιμαμαι στην παραλια και εχει φεγγαρι)

μαλακιες δυο η εκδικηση

Πραγματικα αυτη τη στιγμη(αναμενοντας το σκουπιδιαρικο να χτυπησει) εχω σιχαθει τον εαυτο μου. Δηλαδη εχω καταντησει μια αηδια, με βλεπω στον καθρεφτη και θελω να με μουτζωσω.Ημουνα καποτε ενα τακτικο πλασμα. Τακτοποιουσα τις υποχρεωσεις μου. Διαβαζα τα μαθηματα μου.Επαιρνα καλους βαθμους.
Τωρα κανω πεντε αιωνες να παρω τον κωλο μου να πληρωσει μια κωλοκαρτα π χρωσταει, αλλο τοσο να πληρωσει το γαμοπροστιμο του συστηματος, αλλο τοσο να σηκωθω να βγω εξω, και να μη μιλησω καν για διαβασμα γιατι εκει το παρδαλο κατσικι θα παθει ενδοκαλαμικη αμφιταλαντωση απ τα γελια και θα πεσει ξερο.Γιατι ρε πουστη μου?Ηλιθια δεν ειμαι.Τουλαχιστον οχι με τη στενη εννοια της λεξης. Η σχολη μ ειναι το μονο πραγμα π ηθελα και θελω να κανω σε αυτο τον αδικο ντουνια.Και παρολ αυτα, χρησιμοποιω τα εγκεφαλικα μου κυτταρα κανοντας ταβανινγκ (το ευγενες σπορ κατα το οποιο κοιταω το ταβανι με προσηλωση σκεπτομενη πραγματα τυπου "γιατι οι φασιστες ειναι φασιστες " "γιατι τ αστερια τρεμοσβηνουν" και "πως φτιαχνονται τα κρουτον")Και να πεις οτι βγαινω και το γλενταω?Να πω ναι. Σκατα κανω.Ναι οταν βγαινω το γλενταω.Αλλα ποιος χεστηκε. Κ αυριο θα κοπω και στην ενοτητα "αρχεια και φακελοι, πως να αλληλεπιδρατε μαζι τους με τρυφεροτητα , στοργη και προδερμ" γιατι αντι να διαβασω καθομαι και γραφω μαλακιες εδω.
Αντι να κατσω να διαβασω.Η ναβγω εξω να βρω κανα γκομενο. Που κοντευω να πιασω πουρι απ την αγαμια.Και μετα βριζω τους αντρες.Ποιους αντρες? π εχω να γνωρισω καποιον απ το 1621 λες και ειμαι εγκλειστη ταμμενη και κλεισμενη σε μοναστηρι ?Γαμω τη μαλακια π με δερνει γαμω? ε?Π ο τελευταιος αντρας μ την επεσε γιατι λεει ηθελε να κανουμε εναν μπαφο μαζι?Αλλα οχι καλα να παθω.Καλααααα να παθω τετοια μαλακω που ειμαι.Να κατσω μεσα να φαω τον κοσμο να γινω 700 κιλα και μετα να καθομαι να κλαιγομαι γτι δεν μου την πεφτουν επειδη ειμαι χοντρη.Ουστ απο δω.Ακομα και γω βαρεθηκα να μ ακουω. Παω να διαβασω τωρα.Αμα κοπω αυριο, γαμω το σπιτι του Φωτουλη γαμω,θα με κρεμασω απ τ αντερα μου στο Συνταγμα.

Μαλακιες.

Υπαρχουν εξι ατομα π μ λενε οτι τον παιρνω μεσημεριατικα.Και καποιοι που προτιμουν τα σοκολατακια απ το σεξ.Και καποιοι π πανε διακοπες.

Υπαρχουν καποιοι που πιστευουν οτι οι γυναικες βρισκουν πιο ευκολα δουλεια και οτι δεν τα καταφερνουν με τα μαθηματικα.

Υπαρχουν καποιοι που πιστευουν στο θεο,καποιοι αθεοι, και καποιοι που λατρευουν το κοσμικο spaggetti monster.

Υπαρχουν αυτοι που νομιζουν οτι ο κθουλου ειναι αληθινος και οτι η μεση γη υπηρξε. Και καποιοι που φωτογραφιζουν νεφελιμ και ufo.

Υπαρχουν αυτοι που ερωτευονται, αυτοι που πηδιουνται, και αυτοι που αυνανιζονται.

Υπαρχουν αυτοι που τρεχουν και αυτοι που περιμενουν.

Υπαρχουν αυτοι που πινουν μοχιτο και αυτοι που πινουν ουζο.Και αυτοι που τα πινουν ολα.

Υπαρχουν οι γκομενες και οι εξυπνες.Οι αστειες και οι σοβαρες. Και οι αναμεμειγμενες. Αυτες υπαρχουν περισσοτερο.

Υπαρχει η αντιυλη και η Μπεμπα Μπλανς. Και οι δυο ειναι το ιδιο σημαντικες.

Υπαρχουν αυτοι που με καταλαβαινουν, αυτοι που δεν με καταλαβαινουν, και αυτοι που δεν τους ενδιαφερω καθολου.

Υπαρχει το σουξε "υπαρχει αλλη"

Υπαρχει η αυπνια.Και εξαιτιας της αυπνιας υπαρχει το ποστ. Παω να βυθιστω στην ανυπαρξια τωρα.

Μπλιαχ

Πρωινο χανγκοβερ.Απαισιο πραμα. Ειναι πρωι και ειμαι γεματη ρετσινα.Α και δεν ειναι και τοσο πρωι. Καλημερα.Πρεπει και να παω σχολη. Γαμω το σπιτι τους.

καλλιτεχνιζοντας.

Καθε χρονο, γυρω στις 3 φορες, αλλαζω το δωματιο μ.Οταν τελειωσα με το σχολειο, μ τη βαρεσε, ξεκρεμασα οτι ειχα κρεμασει σε τοιχους, αφισες πινακες μαλακιες, και το εβαψα ολο ασπρο, σαν κελι ψυχιατρειου ενα πραμα. Εμεινε ετσι ασπρο (χωρις τπτ στους τοιχους) μεχρι περισυ το φθινοπωρο π μ την εδωσε να το ζωγραφισω. Καλα γενικα, αν καποιος μ ζητησει πχ να ζωγραφισω ενα προσωπο, ζωγραφιζω για τον αξιοτιμο πουτσο. Αλλα οταν ζωγραφιζω ζωγραφιζω ωστε αυτα π φτιαχνω να μ αρεσουν.Ευκολα κ απλα. Α, και ναι , η ομοιοτης με opeth δν ειναι εντελως συμπτωματικη ...αν παλι δεν τη βλεπετε, τοτε ειμαι και πολυ πρωτοτυπη γκομενα.
Επισης.....καποιοι απο σας ζωγραφιζουν ωραια...και καποιοι απο σας δεν εχουν αχρωματοψια...αν ανηκετε σε οποιαδηποτε απ τις δυο κατηγοριες, πλζ πειτε μου, την κωλοπεταλουδα να την αφησω λευκη η εχετε κανα χρωματακι να προτεινετε? α επισης, ειναι μπλε σκουρο κ οχι μαυρο !

Ecdl.

Ναι, αρχισα και γω ecdl με την επιδοτηση για τους μπηχθεντες στο πανεπιστημιο το 2005.Παρα τις αρχικες μου ενστασεις καθως ηθελα να γραφτω σε κατι πιο κουλο οπως εκανε ο αξιαγαπητος αδερφος μου, διοτι ημουνα πεπεισμενη οτι θα αναγκαστω να μαθω πραγματα οπως "τι ειναι το ποντικι και πως να το πιανετε σωστα" με παρεσυρε το ρευμα της συντροφικοτητας και της αλληλεγγυης με τις επισης μπηχθεισες το 2005 φιλες μου.
Μαθαινουμε χρησιμα πραγματα οπως το " πωωωωωωωωωωωωςςςς θα κανουμε φακελο χωρις το δεξι κλικ???" (οχι το χατε σκεφτει ποτε?? εε???) "πωωωωωως θα κανουμε φακελο με την εξερευνηση των windows?" κτλκτλ. Αναμενω το word διοτι δεν το κατεχω και φανατικα. Αλλα περα απο αυτα μαθαινουμε και κατι χαριτωμενες κινησουλες π δν τις ηξερα, πως να ανοιγοκλεινεις παραθυρα με το πληκτρολογιο, πως να διαγραφεις κατευθειαν χωρις να πανε στον καδο, τετοια. Με πληκτρα εννοω.Και ο καθηγητης ειναι κατατοπιστικος ανθρωπος.
Κατα τα αλλα, επειδη εγω δν ειχα παει και ποτε φροντιστηριο, με καταδιωκει μια κωλοχαρα για την ατμοσφαιρα.Και τρωω και κατι γερες φλασιες σχολειου.Εχουμε και τους αναλογους ρολους σχολειου! Το εργαλειο πχ απανταει με σχολαστικοτητα και επαγγελματισμο και σοβαροτητα σε καθε ειδους ερωτηση απο το τι ταινια θα δει μεχρι το αν παταμε δεξι κλικ για να διαγραψουμε φακελο, ενω εγω γραφω μαλακιες στο wordpad για να μη με βλεπει ο καθηγητης αλλα να με βλεπουν ολοι οι υπολοιποι απο πισω, κυριως η Βασω η οποια προσβελνεται με αυτα που γραφω(γαμαω τα ελληνικα εεε??) και μου απανταει ναζιαρικα σε ακυρη στιγμη οτι "οτι και να κανεις Λουσια θα εισαι παντα λιγη" με υφος και τουπε ( προηγουμενως εχει πει το αμιμητο "αφηστε τον να σηκωσει το τηλ, αν ειναι η μαμα του????? για παιδι π καθεται απο πισω!!)ενω η Ζωη διπλα της γελαει και κοιταει τον καθηγητη με το πικαντικο βλεμμα της πετωντας διαφορα κατα καιρουςμε το γνωστο της ψαρωτικο "μεταξυ-σοβαρου-και-αστειου", η Ιωαννα ειναι οπως στο σχολειο, αγοραζοντας μινι τετραδιακια για ολους και γραφοντας με το στυλο τινκερμπελ που κατα καιρους αποκτα και τη χρηση απομιμησης μικροφωνου, και η Ευα που αγχωνεται με τα παραθυρα που της πεταγονται και φτανει αργοπορημενη και με το πανικοβλητο υφος "αν ειναι πολυ δυσκολα θελω να φυγω!"
Ε ρε γλεντια...