Τ' άλογα έχουν τέσσερα πόδια.
Τα τρακτέρ έχουν ρόδες.
Και εσύ δεν έχεις αρχίδια.
(Νταξ,ούτε εγώ έχω. Αλλά τουλάχιστον εμένα είναι βιολογικό το θέμα.)
Πέμπτη 20 Αυγούστου 2009
Δέκα πράγματα που δεν ξέρατε για μένα και θα σας αναγκάσω να μάθετε
1.Μου αρέσει να κοιμάμαι στο πάτωμα.
2.Με ανατριχιάζει ο ήχος γραψίματος από χαλασμένους μαρκαδόρους.
3.Έκανα κλασσικό μπαλέτο μέχρι τα δεκάξι.
4.Είμαι αυτός ο άνθρωπος που όταν πέφτει το ασανσέρ θα φωνάξει "Λυγίστε τα γόνατα σας ΤΩΡΑ" και όλοι θα τον ακούσουν, αλλά αγχώνεται όταν είναι να πάρει τηλέφωνο να παραγγείλει σουβλάκια.(ναι αυτό με το ασανσέρ έγινε.χα.)
5.Γαργαλιέμαι τόσο στις πατούσες που δεν μπορώ να ξύσω τα κουνούπια που με τσιμπανε εκεί.
6.Οταν ήμανε μικρή, νόμιζα ότι ο Κρίστοφερ Ρόμπιν απο το Γουίνι( αυτό το πιτσιρίκι, το θυμάστε?) λεγόντουνε Κρίστο Φερόμπιν.Το ίδιο συνέβαινε και με το "Ενα το χελιδόνι". Νόμιζα ότι έλεγε "θέλει κι η Ζωντανίνα.Πινουν το αίμα τους." (Θέεεελει κι οι ζωντανοιιι να διιινουν το αιιιμα τους) τωρα πινουν η δινουν λεει? δεν θυμαμαι και βαριεμαι να ψαξω.
7.Οταν ήμουνα εξι έκλαιγα μια βδομαδα γιατί πεθανε το φασόλι που φύτεψα στο βαμβάκι.
8.Μπορώ να ξύσω τ αυτί μου με το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Παρόλα αυτά, δεν το κάνω.
9.Κοιμάμαι στα αεροπλάνα. Και στην απογείωση και στην προσγείωση.
10.Φτερνίζομαι όταν πίνω κοκα κόλα αφού έχω φάει. Η πρεπει να πιω κόκα κόλα και να μη φάω, η να φάω και να μην πιώ κοκα κόλα.
αυταααα
2.Με ανατριχιάζει ο ήχος γραψίματος από χαλασμένους μαρκαδόρους.
3.Έκανα κλασσικό μπαλέτο μέχρι τα δεκάξι.
4.Είμαι αυτός ο άνθρωπος που όταν πέφτει το ασανσέρ θα φωνάξει "Λυγίστε τα γόνατα σας ΤΩΡΑ" και όλοι θα τον ακούσουν, αλλά αγχώνεται όταν είναι να πάρει τηλέφωνο να παραγγείλει σουβλάκια.(ναι αυτό με το ασανσέρ έγινε.χα.)
5.Γαργαλιέμαι τόσο στις πατούσες που δεν μπορώ να ξύσω τα κουνούπια που με τσιμπανε εκεί.
6.Οταν ήμανε μικρή, νόμιζα ότι ο Κρίστοφερ Ρόμπιν απο το Γουίνι( αυτό το πιτσιρίκι, το θυμάστε?) λεγόντουνε Κρίστο Φερόμπιν.Το ίδιο συνέβαινε και με το "Ενα το χελιδόνι". Νόμιζα ότι έλεγε "θέλει κι η Ζωντανίνα.Πινουν το αίμα τους." (Θέεεελει κι οι ζωντανοιιι να διιινουν το αιιιμα τους) τωρα πινουν η δινουν λεει? δεν θυμαμαι και βαριεμαι να ψαξω.
7.Οταν ήμουνα εξι έκλαιγα μια βδομαδα γιατί πεθανε το φασόλι που φύτεψα στο βαμβάκι.
8.Μπορώ να ξύσω τ αυτί μου με το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Παρόλα αυτά, δεν το κάνω.
9.Κοιμάμαι στα αεροπλάνα. Και στην απογείωση και στην προσγείωση.
10.Φτερνίζομαι όταν πίνω κοκα κόλα αφού έχω φάει. Η πρεπει να πιω κόκα κόλα και να μη φάω, η να φάω και να μην πιώ κοκα κόλα.
αυταααα
Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009
Γιατί, γαμώ την πουτάνα μου.
Γιατί κλαίς και το κάνεις τόσο δύσκολο να σε μισήσω?
Και το χω τόση ανάγκη να σε μισήσω ,να σε βρίσω, και να μην σε ξαναδώ μέχρι τα 40 μου.
(Και γιατί γελάω όταν είναι να κλάψω? αρχίζει και μ εκνευρίζει ρε πούστη.Ειδικά όταν πλαντάζουν ούλοι.)
Και το χω τόση ανάγκη να σε μισήσω ,να σε βρίσω, και να μην σε ξαναδώ μέχρι τα 40 μου.
(Και γιατί γελάω όταν είναι να κλάψω? αρχίζει και μ εκνευρίζει ρε πούστη.Ειδικά όταν πλαντάζουν ούλοι.)
Πέμπτη 13 Αυγούστου 2009
Συναισθηματικά Βαμπίρια και Αλλες Αηδίες.
Κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Μερικοί έχουμε ένα στην ντουλάπα μας. Είναι εκεί όταν κοιτάζουμε τον εαυτό μας στον καθρέφτη. Στο τρένο, στο λεωφορείο, στο διαστημόπλοιο.
Ένα συναισθηματικό βαμπίρ κυκλοφορεί συνήθως σε μορφή ανθρώπου. Για να το ξεχωρίσεις χρειάζεται είτε μακροχρόνια πείρα στη διαπροσωπική επικοινωνία μαζί τους, είτε να είσαι ο ίδιος συναισθηματικό βαμπίρ.
Και επειδή εγώ έχω και τα δύο, θα σας διαφωτίσω. Υπάρχει ένας ξεκάθαρος τρόπος να τα εντοπίσετε.Ένα απλό και κατανοητό τεστάκι.Διαλέξτε ένα στόχο.Ενα υποψηφιο βαμπιρ. Αρχικά ρωτήστε "Πως είσαι". Ρωτήστε το σε διάφορες περιστάσεις. Πχ, όταν το συναισθηματικό βαμπίρ γαμιέται στην παραλία. Σκύψτε από πάνω και ρωτήστε. "Πως είσαι?" Αν το υποψήφιο βαμπιρ απαντήσει "Καλά μωρέ...." είστε σε καλό δρόμο. Πρέπει όμως να συνεχίσετε. Πρέπει να πετύχετε το βαμπιρ σε μια περίσταση φαινομενικής απόλυτης δυστυχίας. Σε ένα νοσοκομείο. Κάντε την ίδια ερώτηση. "Πως είσαι?"Αν το θύμα μας είναι όντως βαμπιρ, θα απαντήσει πάλι "Καλά μωρε..." μόνο που σε δύο με τρία δευτερόλεπτα θα συγκροτηθεί και θα προσθέσει ενα "Ε, κάπως δύσκολα" με ένα απλανές ύφος, που δηλώνει ότι δεν το νιώθει και ιδιαίτερα. Παρατηρήστε το θύμα σας. Παραδόξως, ενώ έχει συναισθηματική εμβέλεια χαλασμένου ραδιοφώνου, θα το βρείτε σε χώρους όπου όλοι είναι υπερβολικά συναισθηματικοί, πονεμένοι, καταθλιπτικοί, η μαστουρωμένα χαρούμενοι.Το βαμπιρ θα στέκεται με ένα βλέμμα απλανές, και αν το παρατηρήσετε προσεκτικά, θα δείτε ότι πλησιάζει τους πιό ευσυγκίνητους, τους παρατηρεί με γουρλωμένα μάτια, και ναι κυρίες και κύριοι, συγκινείται μαζί τους.
Και εκεί είναι το κρίσιμο σημείο. Πρέπει να πλησιάσετε το βαμπιρ και να το ρωτήσετε γρήγορα. "Τι νιώθεις?" Αν όντως είναι βαμπιρ, θα απαντήσει κάτι σε "Δεν ξέρω, αλλά κοίτα τι λυπημένος που είναι αυτος!"¨Οταν ο άλλος σταματήσει το συναισθηματικό του παραλήρημα, το βαμπιρ μας θα επιστρέψει στην κουλ κατάσταση του, και θα ψάξει αμέσως να βρει κάποιον άλλο που να περνάει κάποιου είδους συναισθηματική κρίση.
Τα ώριμα συναισθηματικά βαμπιρ είναι δύσκολα ανιχνεύσιμα, διότι έχουν αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό τη λεγόμενη "μιμητική συναισθημάτων". Μπορούν να κλαίνε, να γελάνε, να θυμώνουν , και ενω εξωτερικά σφαδάζουν από εικονικούς πόνους , από μέσα τους σκέφτονται κάτι σε "χμ, θα μπορούσαν οι άνθρωποι να μην έχουν φρύδια?"Ενας καλός τρόπος να ανακαλύψετε αν ένας σφαδάζων άνθρωπος είναι συναισθηματικο βαμπίρ, είναι να τον παρατηρήσετε. Οταν ένα βαμπιρ ουρλιάζει απ τους ψυχικούς πόνους, σας ρίχνει κλεφτές ματιές να δει αν σας προκάλεσε κάποιου είδους συναισθηματική αντίδραση.Αν εσείς πχ αρχίσετε να κλαίτε, το βαμπιρ ως δια μαγείας θα σταματήσει το παραλήρημα, θα στρέψει όλη του την προσοχή σε εσάς, και θα αρχίσει αμέσως να ταυτίζεται μαζί σας.
Ενα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο των βαμπιρ είναι η ιδιαίτερη συμπεριφορά προς το άλλο φύλο. Ενώ οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές ερωτεύονται αισθανόμενοι διάφορα πράγματα, τα βαμπιρ ερωτεύονται ανιχνεύοντας συναισθήματα. Δηλαδή οδηγούνται κυρίως από την περιέργεια. Ψάχνουν να βρουν συναισθήματα στον άλλο, και αν τα εντοπίσουν, τα παρατηρούν για να δουν ενδείξεις και στους ίδιους.Επειδή κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, έχουν φτιάξει μικρούς κλισεδιάρικους νόμους εντοπισμού συναισθημάτων. Τα μικρά σε ηλικία βαμπιρ περιμένουν εναγωνίως να νιώσουν "πεταλούδες στο στομάχι" , "το σύμπαν να εκρύγνεται" ," σαν να ξέρεις τον άλλον από πάντα" και τα μεγαλύτερα σε ηλικία βαμπιρ ψάχνουν "κάποιον να με καταλαβαίνει", "να επικοινωνούμε απόλυτα", "την αδερφή ψυχή"και άλλες τέτοιες εγκεφαλικές αηδίες. Κάθονται με τις ώρες και φαντάζονται πώς θα ήταν να αισθάνονται κάτι , και επειδή δεν έχουν χειροπιαστές ενδείξεις για το πώς θα ήταν αυτό, πλάθουν ταινίες επιστημονικής φαντασίας.Οποιος ερωτεύεται συναισθηματικό βαμπίρ έχει πάρει τον πούλο, διότι ακόμη και στην εξτριμ περίπτωση που το βαμπιρ νιώσει κάτι, το συναίσθημα αυτό ποτέ δε ανταποκρίνεται στα υπερφυσικά στάνταρ που έχει θέσειτο ίδιο το βαμπίρ για τον έρωτα. Θα ακούσετε κουβέντες όπως "Γιατί όταν με φίλησε δεν ένιωσα να με χτυπάει κεραυνός?" "Που είναι οι ροζ ιπποπόταμοι που έπρεπε να βλέπω κάθε φορά που μου πιάνει τον κώλο?"
Και εκτός από τη σύγκρουση φαντασίας πραγματικότητας, υπάρχει και η εξής σημαντική λεπτομέρεια. Τα βαμπιρ κλάνουν μέντες με τα δικά τους συναισθήματα. Μπορεί να ταυτίζονται με τις ώρες με τον απύθμενο πόνο των άλλων, αλλά όταν πρόκειται για τα δικά τους συναισθήματα που αρχίζουν να αναδύονται, έχουν τόσο καλούς μηχανισμούς άμυνας που μπορούν να τα σταματήσουν σε κλάσματα δευτερολέπτου. Αν ένα συναισθηματικό βαμπιρ ανακαλυψει ότι αισθάνεται περισσότερα απ όσα μπορεί ν αντέξει, τότε τα σταματάει όλα στο πι και φι, με μια τυπική δικαιολογία του τύπου "Δεν ταιριάζουμε γιατί δεν ξέρεις τι είναι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, και φοράς και παπούτσι 43"Και εσείς μένετε με το πουλί και το μουνί και το κοκταιηλ σας στο χέρι.
Αν εξακολουθείτε να μην μπορείτε να εντοπίσετε τα αξιαγάπητα αυτά βαμπίρια, υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που θα σας βοηθήσει. Σε κάποιες περιπτώσεις , μπορείτε να παρατηρήσετε βαμπιρ με συναισθηματική δυσανεξία. Δελαδή. Ενώ το βαμπιρ πλησιάζει πχ ανθρώπους που νιώθουν λύπη η χαρά, όταν κάποιος θυμώνει το βαμπιρ μπλοκάρει τελείως. Αρχίζει τελετουργικές κινήσεις πάνω κατω, πανω κατω, κοιτάει γύρω γύρω με πανικό, αρχίζει να κάνει "λαλαλα" η να γελάει νευρικά. Πολλά βαμπιρ δεν αντέχουν τους λυπημένους, τους φοβισμένους, τους πονεμένους. Το σύνηθες είναι να μην αντέχουν μια συγκεκριμένη κατηγορία συναισθήματος, το οποίο αρνούνται πεισματικά να ρουφήξουν.
Για να κλείσω λοιπόν αυτό το μονόλογο μαλακίας, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είναι ότι τα βαμπιρ δεν αισθάνονται. Απλά όταν αντιλαμβάνονται δικά τους συναισθήματα και εξαναγκάζονται να τα διαχειριστούν,αντιδρούν όπως ένας νεάντερνταλ μπροστά σε λαπτοπ.Η μοιάζουν με εφτάχρονα που βλέπουν τσόντα . "ΤΙ? ΑΥΤΟ ΜΠΑΙΝΕΙ ΕΚΕΙ?ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ? ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΑΑΑΑΑΑΑΑΡΓΚΚΚΚΚΚ " Οπότε καταλήγουν να κλείνουν την τηλεόραση, να τρέχουν με φόρα στο δωμάτιο τους, να χώνονται κάτω από το κρεβάτι, και να λένε την προσευχή τους, μέχρι να τα ξεχάσουν όλα.
Κατά βάθος εμείς τα βαμπίρια είμαστε χρυσά παιδιά.Παρεξηγημένα.Και θα πρεπε να κυκλοφορούμε με μια μάσκα σαν του χάνιμπαλ. Γιεα.
Ένα συναισθηματικό βαμπίρ κυκλοφορεί συνήθως σε μορφή ανθρώπου. Για να το ξεχωρίσεις χρειάζεται είτε μακροχρόνια πείρα στη διαπροσωπική επικοινωνία μαζί τους, είτε να είσαι ο ίδιος συναισθηματικό βαμπίρ.
Και επειδή εγώ έχω και τα δύο, θα σας διαφωτίσω. Υπάρχει ένας ξεκάθαρος τρόπος να τα εντοπίσετε.Ένα απλό και κατανοητό τεστάκι.Διαλέξτε ένα στόχο.Ενα υποψηφιο βαμπιρ. Αρχικά ρωτήστε "Πως είσαι". Ρωτήστε το σε διάφορες περιστάσεις. Πχ, όταν το συναισθηματικό βαμπίρ γαμιέται στην παραλία. Σκύψτε από πάνω και ρωτήστε. "Πως είσαι?" Αν το υποψήφιο βαμπιρ απαντήσει "Καλά μωρέ...." είστε σε καλό δρόμο. Πρέπει όμως να συνεχίσετε. Πρέπει να πετύχετε το βαμπιρ σε μια περίσταση φαινομενικής απόλυτης δυστυχίας. Σε ένα νοσοκομείο. Κάντε την ίδια ερώτηση. "Πως είσαι?"Αν το θύμα μας είναι όντως βαμπιρ, θα απαντήσει πάλι "Καλά μωρε..." μόνο που σε δύο με τρία δευτερόλεπτα θα συγκροτηθεί και θα προσθέσει ενα "Ε, κάπως δύσκολα" με ένα απλανές ύφος, που δηλώνει ότι δεν το νιώθει και ιδιαίτερα. Παρατηρήστε το θύμα σας. Παραδόξως, ενώ έχει συναισθηματική εμβέλεια χαλασμένου ραδιοφώνου, θα το βρείτε σε χώρους όπου όλοι είναι υπερβολικά συναισθηματικοί, πονεμένοι, καταθλιπτικοί, η μαστουρωμένα χαρούμενοι.Το βαμπιρ θα στέκεται με ένα βλέμμα απλανές, και αν το παρατηρήσετε προσεκτικά, θα δείτε ότι πλησιάζει τους πιό ευσυγκίνητους, τους παρατηρεί με γουρλωμένα μάτια, και ναι κυρίες και κύριοι, συγκινείται μαζί τους.
Και εκεί είναι το κρίσιμο σημείο. Πρέπει να πλησιάσετε το βαμπιρ και να το ρωτήσετε γρήγορα. "Τι νιώθεις?" Αν όντως είναι βαμπιρ, θα απαντήσει κάτι σε "Δεν ξέρω, αλλά κοίτα τι λυπημένος που είναι αυτος!"¨Οταν ο άλλος σταματήσει το συναισθηματικό του παραλήρημα, το βαμπιρ μας θα επιστρέψει στην κουλ κατάσταση του, και θα ψάξει αμέσως να βρει κάποιον άλλο που να περνάει κάποιου είδους συναισθηματική κρίση.
Τα ώριμα συναισθηματικά βαμπιρ είναι δύσκολα ανιχνεύσιμα, διότι έχουν αναπτύξει σε μεγάλο βαθμό τη λεγόμενη "μιμητική συναισθημάτων". Μπορούν να κλαίνε, να γελάνε, να θυμώνουν , και ενω εξωτερικά σφαδάζουν από εικονικούς πόνους , από μέσα τους σκέφτονται κάτι σε "χμ, θα μπορούσαν οι άνθρωποι να μην έχουν φρύδια?"Ενας καλός τρόπος να ανακαλύψετε αν ένας σφαδάζων άνθρωπος είναι συναισθηματικο βαμπίρ, είναι να τον παρατηρήσετε. Οταν ένα βαμπιρ ουρλιάζει απ τους ψυχικούς πόνους, σας ρίχνει κλεφτές ματιές να δει αν σας προκάλεσε κάποιου είδους συναισθηματική αντίδραση.Αν εσείς πχ αρχίσετε να κλαίτε, το βαμπιρ ως δια μαγείας θα σταματήσει το παραλήρημα, θα στρέψει όλη του την προσοχή σε εσάς, και θα αρχίσει αμέσως να ταυτίζεται μαζί σας.
Ενα άλλο χαρακτηριστικό στοιχείο των βαμπιρ είναι η ιδιαίτερη συμπεριφορά προς το άλλο φύλο. Ενώ οι άνθρωποι σε γενικές γραμμές ερωτεύονται αισθανόμενοι διάφορα πράγματα, τα βαμπιρ ερωτεύονται ανιχνεύοντας συναισθήματα. Δηλαδή οδηγούνται κυρίως από την περιέργεια. Ψάχνουν να βρουν συναισθήματα στον άλλο, και αν τα εντοπίσουν, τα παρατηρούν για να δουν ενδείξεις και στους ίδιους.Επειδή κάτι τέτοιο είναι αδύνατον, έχουν φτιάξει μικρούς κλισεδιάρικους νόμους εντοπισμού συναισθημάτων. Τα μικρά σε ηλικία βαμπιρ περιμένουν εναγωνίως να νιώσουν "πεταλούδες στο στομάχι" , "το σύμπαν να εκρύγνεται" ," σαν να ξέρεις τον άλλον από πάντα" και τα μεγαλύτερα σε ηλικία βαμπιρ ψάχνουν "κάποιον να με καταλαβαίνει", "να επικοινωνούμε απόλυτα", "την αδερφή ψυχή"και άλλες τέτοιες εγκεφαλικές αηδίες. Κάθονται με τις ώρες και φαντάζονται πώς θα ήταν να αισθάνονται κάτι , και επειδή δεν έχουν χειροπιαστές ενδείξεις για το πώς θα ήταν αυτό, πλάθουν ταινίες επιστημονικής φαντασίας.Οποιος ερωτεύεται συναισθηματικό βαμπίρ έχει πάρει τον πούλο, διότι ακόμη και στην εξτριμ περίπτωση που το βαμπιρ νιώσει κάτι, το συναίσθημα αυτό ποτέ δε ανταποκρίνεται στα υπερφυσικά στάνταρ που έχει θέσειτο ίδιο το βαμπίρ για τον έρωτα. Θα ακούσετε κουβέντες όπως "Γιατί όταν με φίλησε δεν ένιωσα να με χτυπάει κεραυνός?" "Που είναι οι ροζ ιπποπόταμοι που έπρεπε να βλέπω κάθε φορά που μου πιάνει τον κώλο?"
Και εκτός από τη σύγκρουση φαντασίας πραγματικότητας, υπάρχει και η εξής σημαντική λεπτομέρεια. Τα βαμπιρ κλάνουν μέντες με τα δικά τους συναισθήματα. Μπορεί να ταυτίζονται με τις ώρες με τον απύθμενο πόνο των άλλων, αλλά όταν πρόκειται για τα δικά τους συναισθήματα που αρχίζουν να αναδύονται, έχουν τόσο καλούς μηχανισμούς άμυνας που μπορούν να τα σταματήσουν σε κλάσματα δευτερολέπτου. Αν ένα συναισθηματικό βαμπιρ ανακαλυψει ότι αισθάνεται περισσότερα απ όσα μπορεί ν αντέξει, τότε τα σταματάει όλα στο πι και φι, με μια τυπική δικαιολογία του τύπου "Δεν ταιριάζουμε γιατί δεν ξέρεις τι είναι η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, και φοράς και παπούτσι 43"Και εσείς μένετε με το πουλί και το μουνί και το κοκταιηλ σας στο χέρι.
Αν εξακολουθείτε να μην μπορείτε να εντοπίσετε τα αξιαγάπητα αυτά βαμπίρια, υπάρχει ακόμη ένα στοιχείο που θα σας βοηθήσει. Σε κάποιες περιπτώσεις , μπορείτε να παρατηρήσετε βαμπιρ με συναισθηματική δυσανεξία. Δελαδή. Ενώ το βαμπιρ πλησιάζει πχ ανθρώπους που νιώθουν λύπη η χαρά, όταν κάποιος θυμώνει το βαμπιρ μπλοκάρει τελείως. Αρχίζει τελετουργικές κινήσεις πάνω κατω, πανω κατω, κοιτάει γύρω γύρω με πανικό, αρχίζει να κάνει "λαλαλα" η να γελάει νευρικά. Πολλά βαμπιρ δεν αντέχουν τους λυπημένους, τους φοβισμένους, τους πονεμένους. Το σύνηθες είναι να μην αντέχουν μια συγκεκριμένη κατηγορία συναισθήματος, το οποίο αρνούνται πεισματικά να ρουφήξουν.
Για να κλείσω λοιπόν αυτό το μονόλογο μαλακίας, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι. Δεν είναι ότι τα βαμπιρ δεν αισθάνονται. Απλά όταν αντιλαμβάνονται δικά τους συναισθήματα και εξαναγκάζονται να τα διαχειριστούν,αντιδρούν όπως ένας νεάντερνταλ μπροστά σε λαπτοπ.Η μοιάζουν με εφτάχρονα που βλέπουν τσόντα . "ΤΙ? ΑΥΤΟ ΜΠΑΙΝΕΙ ΕΚΕΙ?ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΕΙ? ΜΑΜΑ ΜΟΥ ΑΑΑΑΑΑΑΑΡΓΚΚΚΚΚΚ " Οπότε καταλήγουν να κλείνουν την τηλεόραση, να τρέχουν με φόρα στο δωμάτιο τους, να χώνονται κάτω από το κρεβάτι, και να λένε την προσευχή τους, μέχρι να τα ξεχάσουν όλα.
Κατά βάθος εμείς τα βαμπίρια είμαστε χρυσά παιδιά.Παρεξηγημένα.Και θα πρεπε να κυκλοφορούμε με μια μάσκα σαν του χάνιμπαλ. Γιεα.
Τετάρτη 15 Ιουλίου 2009
Δε γουοσινγ μασιν ιζ ντεντ, λονγκ λιβ δε γουοσινγκ μασιν.
Το πλυντήριο χάλασε. Αυτή ήταν η αρχή.Αρχικά, δοκιμάσαμε να το ξαναβάλουμε. Μηπως αρχίζε βρε αδερφέ να αποβάλλει τα νερά, και καταφέρουμε να το ανοίξουμε για να βγάλουμε τα ρούχα, πριν προλάβει να αναπτυχθεί οποιουδήποτε είδους οικοσύστημα μέσα.
Το βάζαμε. Το ξαναβάζαμε. Τίποτα. Ένα ξεψυχισμένο κρρρρ κυρίες και κύριοι. Ένα κρρρ απόγνωσης. Έντάξει. Θα φωνάξω τον τεχνικό.
"Δεν έχουμε χρόνο σήμερα, θα έρθουμε αύριο μετά τις 9 το πρωί". Αδαείς. Μετά τις 9 το πρωί σημαίνει αυτό ακριβώς. Μετά τις 9 το πρωί. Δελαδή, αν σκάσουν μύτη το 2014 ,25 Αυγούστου, ώρα 5 τα ξημερώματα, μην εκπλαγείτε, μην φοβηθείτε, μη θυμώσετε. Εκπνεύστε με ανακούφιση.Ήρθανε.
Αυτό που λατρεύω στους τεχνικούς είναι ότι μιλάνε μόνο τη γλώσσα τους, και αν δεν τη μιλάτε και σεις, εκνευρίζονται και σας κοιτάνε περίεργα.Εμένα μου ακούγονται κάπως έτσι.
-Κοπελιά, έχει χαλάσει το μεριστικό περίβλημα, ξέρεις αν ο πατέρας σου έχει κάπου ανταλλακτικό, η αλλιώς θα πρέπει να αντικατασταθεί όλο το σύστημα διανευρωτικού περικνησμού.
-Εεεε....Δεν είναι ο πατέρας μου εδω..Μισό να πάρω τηλέφωνο να ρωτήσω.
-Άστο , άστο. Τσέκαρες καθόλου τη λειτουργία αναδιαφλεκτικής παραίνεσης?
-Εεεε...Δεν ξέρω δεν βάζω και πολύ συχνά πλυντήριο...
-Λοιπόν, κοίταξε εδώ για να μαθαίνεις, αυτό είναι το κουμπί που πατάς σε περίπτωση αποσυμπίεσης του πηδαλίου.
-Αααα....ε.....και πώς ξεχωρίζω μια αποσυμπίεση πηδαλίου από τα υπόλοιπα πράγματα στο χώρο?
-Αστο, άστο, θα μιλήσω στο πατέρα σου όταν γυρίσει.Λοιπόν, φέρε μου τη σωληνοειδή αντλία απόψυξης.
-.....Εχμ.... Πώς είναι?
-Μα καλά δεν έχετε? Χωρίς την αντλία δεν μπορώ να σας το φτιάξω, είναι παλιό μοντέλο και δεν κυκλοφορούν πλεον τα ανταλλακτικά.
Δεν ξέρω σε τι οφείλεται αυτο το γκαπ στην επικοινωνία. Πάντως νιώθω τόσο άσχημα που σκέφτομαι να πάω να μάθω πλυντηριακά.
Το βάζαμε. Το ξαναβάζαμε. Τίποτα. Ένα ξεψυχισμένο κρρρρ κυρίες και κύριοι. Ένα κρρρ απόγνωσης. Έντάξει. Θα φωνάξω τον τεχνικό.
"Δεν έχουμε χρόνο σήμερα, θα έρθουμε αύριο μετά τις 9 το πρωί". Αδαείς. Μετά τις 9 το πρωί σημαίνει αυτό ακριβώς. Μετά τις 9 το πρωί. Δελαδή, αν σκάσουν μύτη το 2014 ,25 Αυγούστου, ώρα 5 τα ξημερώματα, μην εκπλαγείτε, μην φοβηθείτε, μη θυμώσετε. Εκπνεύστε με ανακούφιση.Ήρθανε.
Αυτό που λατρεύω στους τεχνικούς είναι ότι μιλάνε μόνο τη γλώσσα τους, και αν δεν τη μιλάτε και σεις, εκνευρίζονται και σας κοιτάνε περίεργα.Εμένα μου ακούγονται κάπως έτσι.
-Κοπελιά, έχει χαλάσει το μεριστικό περίβλημα, ξέρεις αν ο πατέρας σου έχει κάπου ανταλλακτικό, η αλλιώς θα πρέπει να αντικατασταθεί όλο το σύστημα διανευρωτικού περικνησμού.
-Εεεε....Δεν είναι ο πατέρας μου εδω..Μισό να πάρω τηλέφωνο να ρωτήσω.
-Άστο , άστο. Τσέκαρες καθόλου τη λειτουργία αναδιαφλεκτικής παραίνεσης?
-Εεεε...Δεν ξέρω δεν βάζω και πολύ συχνά πλυντήριο...
-Λοιπόν, κοίταξε εδώ για να μαθαίνεις, αυτό είναι το κουμπί που πατάς σε περίπτωση αποσυμπίεσης του πηδαλίου.
-Αααα....ε.....και πώς ξεχωρίζω μια αποσυμπίεση πηδαλίου από τα υπόλοιπα πράγματα στο χώρο?
-Αστο, άστο, θα μιλήσω στο πατέρα σου όταν γυρίσει.Λοιπόν, φέρε μου τη σωληνοειδή αντλία απόψυξης.
-.....Εχμ.... Πώς είναι?
-Μα καλά δεν έχετε? Χωρίς την αντλία δεν μπορώ να σας το φτιάξω, είναι παλιό μοντέλο και δεν κυκλοφορούν πλεον τα ανταλλακτικά.
Δεν ξέρω σε τι οφείλεται αυτο το γκαπ στην επικοινωνία. Πάντως νιώθω τόσο άσχημα που σκέφτομαι να πάω να μάθω πλυντηριακά.
Κυριακή 5 Ιουλίου 2009
Ναι. Ασυνάρτητα.
Εχω αυτό που λένε γραφτικό μπλοκάρισμα. Παω να γράψω κάτι, και βαριέμαι και τα παρατάω.
Τελευταία ανακάλυψα ότι γελάω πολύ. Γελάω ακόμα και όταν κλαίω. Αυτό το είχα πάντα βέβαια. Έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, και μετά καρ καρ καρ καρ γέλαγα νευρικά για κάνα μισάωρο. Κάποια βλάβη του κατασκευαστή θα είναι.
Γελάω και μόνη μου. Τις προάλλες σκεφτόμουνα μπάρμπι. Ναι, τις κούκλες. Όταν πήγαινα σχολείο, καθόμασταν και βγάζαμε διάφορα μοντέλα μπάρμπι. Μπάρμπι χασάπης. Μπάρμπι πρεζάκι. Μπάρμπι τρανσέξουαλ, με αξεσουάρ τα εργαλεία για την εγχείρηση. Μπάρμπι δήμιος, με τρεντι ροζ γκιλοτίνα.
Χτές το βράδυ σκέφτηκα την Μπάρμπι Υδροκυάνιο. "Δώστε επιτέλους ένα καλό μάθημα σε αυτούς που δεν σας παίζουν!!" Θα ήταν γαμάτο σλόγκαν. Σκέφτομαι πόσα σνομπ κοριτσάκια που έλεγαν "εσένα δεν σε παίζουμε" θα χρειάζονταν για να γίνει ομαδική κηδεία. Μαζί με την Μπάρμπι Υδροκυάνιο, σκέφτηκα και την Μπάρμπι Μπαρότσαρκα. Λίγο άχρηστη, αλλά το Μπάρμπι με το Μπαρότσαρκα είναι αλλόκοτα ταιριαστά.
Και τώρα το τελευταίο. Το εισιτήριο για το μουσείο της Ακρόπολης κάνει 1 ευρώ. Αν σας προσφέρανε ένα ταξίδι στη Ρώμη με 1 ευρώ όμως, θα πηγαίνατε στη Ρώμη. Αυτό σημαίνει ότι τα δικά τους μνημεία είναι καλύτερα σε ποιότητα?
Θα πουλούσατε ένα σας νεφρό για να μην πάτε φυλακή?
Μόλις σκέφτηκα την Μπάρμπι Υπόθετο.Θα έκανε τα άρρωστα κοριτσάκια να αγαπήσουν τα υπόθετα. Ή να μισήσουν τις Μπάρμπι.
Τελευταία ανακάλυψα ότι γελάω πολύ. Γελάω ακόμα και όταν κλαίω. Αυτό το είχα πάντα βέβαια. Έκλαιγα, έκλαιγα, έκλαιγα, και μετά καρ καρ καρ καρ γέλαγα νευρικά για κάνα μισάωρο. Κάποια βλάβη του κατασκευαστή θα είναι.
Γελάω και μόνη μου. Τις προάλλες σκεφτόμουνα μπάρμπι. Ναι, τις κούκλες. Όταν πήγαινα σχολείο, καθόμασταν και βγάζαμε διάφορα μοντέλα μπάρμπι. Μπάρμπι χασάπης. Μπάρμπι πρεζάκι. Μπάρμπι τρανσέξουαλ, με αξεσουάρ τα εργαλεία για την εγχείρηση. Μπάρμπι δήμιος, με τρεντι ροζ γκιλοτίνα.
Χτές το βράδυ σκέφτηκα την Μπάρμπι Υδροκυάνιο. "Δώστε επιτέλους ένα καλό μάθημα σε αυτούς που δεν σας παίζουν!!" Θα ήταν γαμάτο σλόγκαν. Σκέφτομαι πόσα σνομπ κοριτσάκια που έλεγαν "εσένα δεν σε παίζουμε" θα χρειάζονταν για να γίνει ομαδική κηδεία. Μαζί με την Μπάρμπι Υδροκυάνιο, σκέφτηκα και την Μπάρμπι Μπαρότσαρκα. Λίγο άχρηστη, αλλά το Μπάρμπι με το Μπαρότσαρκα είναι αλλόκοτα ταιριαστά.
Και τώρα το τελευταίο. Το εισιτήριο για το μουσείο της Ακρόπολης κάνει 1 ευρώ. Αν σας προσφέρανε ένα ταξίδι στη Ρώμη με 1 ευρώ όμως, θα πηγαίνατε στη Ρώμη. Αυτό σημαίνει ότι τα δικά τους μνημεία είναι καλύτερα σε ποιότητα?
Θα πουλούσατε ένα σας νεφρό για να μην πάτε φυλακή?
Μόλις σκέφτηκα την Μπάρμπι Υπόθετο.Θα έκανε τα άρρωστα κοριτσάκια να αγαπήσουν τα υπόθετα. Ή να μισήσουν τις Μπάρμπι.
Παρασκευή 26 Ιουνίου 2009
Hugz permitted
Α, δεν χρειάζεται να έχετε αναλύσει μαζί τις 1000 και μια αιτίες της δυσλειτουργικής συμπεριφοράς σας. Δεν χρειάζεται να έχετε ανταλλάξει άπειρες κουβέντες πάνω στην περίπλοκη ψυχοσύνθεση σας, και τις ακόμα πιο περίπλοκες συνθήκες που σας οδήγησαν εδώ που βρίσκεστε.Δεν χρειάζεται ούτε να ακούτε την ίδια μουσική, ούτε να βλέπετε τις ίδιες ταινίες, ούτε να ξύνεστε με τον ίδιο τρόπο. Δεν χρειάζεται να ξέρετε πότε ο άλλος περπάτησε για πρώτη φορά, ούτε που του αρέσει να βγαίνει, ούτε αν τα πολιτικά του πιστεύω είναι σωστά τεκμηριωμένα.
Τέσσερα χέρια, λίγο συγκίνηση (προαιρετική), και χαρά.
Οι αγκαλιές είναι απλό πράγμα.
(Είναι;)
Τέσσερα χέρια, λίγο συγκίνηση (προαιρετική), και χαρά.
Οι αγκαλιές είναι απλό πράγμα.
(Είναι;)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)